تو می خواستی من مثل تو باشم

من می خواستم تو مثل من باشی

و همیشه تنها بودیم

اگر تو همیشه خودت بودی

و من همیشه خودم بودم

تنها نمی شدیم

ما با دو «تو»

یا با دو «من»

ما نمی شدیم

من با تو

تو بامن

ما می شویم

كاش مي شد توي روزگارت

توي بهار موندگارت

ميون اين همه يارت

من باشم دارو ندارت

تو شعرای سپید من

جایی نمونده واسه تو

سیاهی و دربدری از روزگار من برو

برو دیگه دوست ندارم   

یه لحظه پیشم بمونی

دیگه نمیخوام تو گوشم  

شعرای غمگین بخونی

اگه بمیری هم بدون   

 که دشمن جون منی

دلم میخواد هر جوری هست   

کنار من جون بکنی

باز هم دلم گرفته...!

یه روز فکرمیکردم بدون تو میمیرم

پیش خودت میگفتی تو چنگ تو اسیرم

یه روزي فکر میکردم کنار تو میمونم

تا دنیا دنیا باشه از عشق تو میخونم

یه روزی فکر میکردم برام خیلی عزیزی

اگه یه روز نباشی دل رو به هم می ریزی

یه روزی فکر میکردم صادق و با وفایی

اما حالا میبینم از این حرفا رهایی

برام دیگه مهم نیست عاشق من نباشی

فقط میخوام خیلی زود از پیش من جداشی

فقط بدون كه ديگه تو قلب من تو مردي

خيلي وقته ميدونم قلبم و از ياد بردي

منم ميخوام رها شم ميخوام با تو نباشم

منم ميخوام مثل تو با يكي اشنا شم

الان ديگه ميفهمم كه عشق تو سراب بود

خداروشكر تو قلبم هنوز يه قطره آب بود

خداحافظ عزيزم.حال دلت خرابه

تو ديگه هيچي نيستي عشقت مثل جبابه